Mutluluk

Mutluluk nedir? ''Bugün muhteşem, çok mutluyum!'' gibi saçmasapan bir sürü cümlenin içinde gizlenen naifliktir. Mutluluk görecelidir. Kimine şarkı, kimine aile, kimine para, yemek, aşk, merhamet, umut, okul, sigara, oyun... Ama eminim ki mutluluğun her türü bağımlılık yapar. İnsan bir tattı mı tüküremez. Kaybetmekten korkar bir kere! Hayatı hastane yatağından ibaret olan bir insan mutluluktan havalara uçmak deyimini nasıl yadırgarsa gerçek mutluluğu tatmış kişi de üzüntüye öylesine ürkütücü bakar. 

Ben hiç mutlu değilim. Dibine kadar gülen bir yapıya sahibim fakat tek mutluluk kırıntısı barındırmıyorum içimde. Ve lakin mutsuz da değilim. O kadar sıradan ki, o kadar basit geçiyor ki. Bomboş! Çevremde tonla insan... Bakma sen, ama bak harbiden yalnızım, cidden! Hayatımı bazen "yalnızım dostlarım yalnızım, yalnız" bazen "hayatı tespih yapmışım, sallıyormuşum" havasına bağlıyorum, ama ne her şey umrumda ne hiçbir şeyi takmıyorum. İğrenç ötesi bir his, dertlenmişken aynı şarkıyı defalarca dinletmeyi, "haram geceler" tadını dahi özleten bir his! Her şey elimde fakat yapacak bir şeyim, olsa da yapacak gücüm yok. Yaşlanmışım gibi... Bana depresif duyguları dibine kadar hissettiren bir üçgen; yapmak-yapmamak-"istesem yaparım"a bağlamak. "Çalışsa zeki çocuk" diyen bir öğretmen kadar umutlu, "çalışsam yaparım" diyen bir öğrenci kadar rahat, hastasının üç aylık ömrü kaldığını ona nasıl söyleyeceğini kestiremeyen doktor kadar çaresiz, üç aylık ömrü kaldığını öğrenen hasta kadar arayış içinde ve ne yapacağını şaşırmış vaziyetteyim. Tutacağım el, tutunacağım dal yok. Sabahları uyandığıma küfredecegim bir derdim, geceleri başımı yastığa gömdüğümde yatağı tavaf etmeden uyuyacağım tasasız bir başım yok. 

Senaryosu hazır bir oyunun başrolüyüz, belki de sen tükenmeden istediğin her şey gelecek; yeterince sabırlıysan. "Geç bunları! Senin mutluluğun nedir?" diye soracak olursan... Hah sormazsan da olmaz, içimde kalmasın! Benim için maneviyattır, sevgidir. Hiç öyle kaldırma kaşını! Maddiyat da mutluluk verir ama gelip geçici şeylerin mutluluğu da geçicidir. Mutluluk, insanların sevdiklerinin yanında yaşaması ve yaşlanmasıdır. Doğru kişilerle doğru yerde doğru şeyleri yaşamak için doğru şeyler yapmak... Hatalara rağmen doğruyu bulmak, kriterlerini ortaya koymak! Amacını idrak etmek, kotanı doldurana dek dimdik durmak. İşleri rayına oturtmak.. Sanırım hemfikiriz, belki de mutlu olmak için önemli olan düzeni sağlamaktır. Hayatına mutlu olacağın ölçütlerde yön vermek temkinli olmak, temkinli olmanın kazanımıysa mutlu olmaktır.

 Mutlu olmak, mutsuz olmamaktır. Belki de mutsuz olmak mutluluktur, kim bilir! 

Sorulacaklar çok. Cevaplar... Üzgün olmakla birlikte söylemeliyim ki yazdıklarımın hepsi koca boşluktan ibaretti, ulaşacağımız bir sonuç yok. Dediğim gibi mutluluk görecelidir ve bakış açınla şekillenir. Geç olmadan kapat bunu ve düşün, senin mutluluğun nedir? Cevaplar sende!